Παραθαλάσσια πέτρινη κατοικία στο Πήλιο

Η πέτρινη κατοικία είναι προσανατολισμένη νοτιοδυτικά ώστε να επιτυγχάνεται η μέγιστη εκμετάλλευση της θέας προς τον Παγασητικό κόλπο. Η προσαρμογή στις μικρές κλίσεις του εδάφους, η διάσπαση των όγκων και η αποκλειστική χρήση φυσικών υλικών όπως πέτρα, ξύλο και φυσικά κονιάματα εξασφαλίζουν μια υγιή και υγιεινή κατοικία, πλήρως εναρμονισμένη στο τοπίο της περιοχής.
Η λειτουργικότητα, η γεωμετρική σαφήνεια και η απλότητα στο σχεδιασμό χειραγωγούν την τελική μορφή ενός κτιρίου που αποζητά την επαφή με το φυσικό περιβάλλον.
Το κτίριο παρουσιάζει ομοιογένεια ως προς τα μορφολογικά του στοιχεία και αμεσότητα σύνδεσης με τους διαφορετικής ποιότητας εξωτερικούς χώρους διημέρευσης, στοιχείο σημαντικό σε κατάλυμα διακοπών. Στον κύριο διώροφο όγκο περιλαμβάνονται οι βασικοί κοινόχρηστοι χώροι απαλλαγμένοι από περιττά διαχωριστικά, ενώ στην περιοχή του καθιστικού ο χώρος "ανασαίνει" αποκαλύπτοντας το διώροφο ύψος της κατασκευής με εμφανή την ξύλινη στέγη από κορμούς καστανιάς. Στο επίπεδο του παταριού τοποθετείται το ένα από τα δύο υπνοδωμάτια, ανοιχτό στο χώρο, εκμεταλλευόμενο τη θέα προς τη θάλασσα, με διασκορπισμένα μια ιδιωτική ζώνη γραφείου με μπάνιο. Το δεύτερο υπνοδωμάτιο τοποθετείται στο χώρο του παράσπιτου με ποιο έντονο το στοιχείο τις ιδιωτικότητας και άμεση επαφή με τον εξωτερικό χώρο.
Ο υπόγειος χώρος της κατοικίας, που περιλαμβάνει το χώρο στάθμευσης αυτοκινήτων και βοηθητικές χρήσεις, είναι μια ολόσωμη κατασκευή από σκυρόδεμα, ενώ η ανωδομή αποτελείται από αμφίπλευρη πέτρα, με ελαφρά οπλισμένο σκυρόδεμα ενδιάμεσα, εν είδη "ψύχας". Η φέρουσα λιθοδομή αποτελεί τον κυρίαρχο πέτρινο όγκο, με το πατάρι και τα μπαλκόνια να αποτελούν δευτερεύοντα ελαφρά στοιχεία από ξύλο και μέταλλο. Η στέγη, στην οποία ενσωματώνονται τρεις στρώσεις μονώσεων καθώς και η ζώνη αερισμού, επικαλύπτεται με πλάκες Πηλίου.
Η διαμπερότητα των χώρων και η σωστή τοποθέτηση των ανοιγμάτων δημιουργούν συνθήκες φυσικού αερισμού και δροσισμού κατά τους καλοκαιρινούς μήνες. Όλα αυτά σε συνδυασμό με τη μάζα του κελύφους, την επιλογή διαπνεόντων υλικών επάλειψης και την επιμελημένη μόνωση της στέγης οδηγούν σε μία τελική κατασκευή με μικρό ενεργειακό αποτύπωμα.
Όλες οι εξωτερικές διαμορφώσεις, οι τοίχοι αντιστήριξης και οι δαπεδοστρώσεις είναι με υδατοπερατά υλικά, αφήνοντας το πράσινο και τα λουλούδια να μαλακώσουν την πέτρινη αυστηρότητα και το κτίσμα να αφομοιωθεί με το χρόνο στο τοπίο σαν μία φυσική εξέλιξη, μία κατασκευή φτιαγμένη με γνώμονα την αρμονία με το φυσικό τοπίο.