Κατοικία στη Βοιωτία

Η κατοικία βρίσκεται στην παραθαλάσσια περιοχή του Ευβοϊκού, στα Σκροπονέρια Βοιωτίας. Το οικόπεδο είναι έντονα επικλινές με θέα προς τη θάλασσα. Οι διαφορετικές επιλογές των δύο ιδιοκτητών ως προς τον τρόπο ζωής καθόρισαν τόσο την τυπολογία των επιμέρους χώρων όσο και τον τρόπο συσχετισμού τους. Διατηρούν αυτόνομους χώρους ανάπαυσης και εργασίας και χρησιμοποιούν από κοινού το καθιστικό, την τραπεζαρία και την κουζίνα. Τα δωμάτια περιλαμβάνουν λειτουργικές ζώνες με διαφορετικές χρήσεις χωρίς να κατασκευάζονται τοίχοι. Οι διακριτές αυτές περιοχές σημαίνονται μέσω της αλλαγής του υλικού στο δάπεδο, ή της τοποθέτησης στοιχείων αποθήκευσης ελεύθερα στο χώρο. Ομοίως και στους χώρους καθιστικού, κουζίνας και τραπεζαρίας, ο διαχωρισμός γίνεται με την ύπαρξη του εσωτερικού όγκου w.c.- τζακιού, ο οποίος διαχωρίζεται από την οροφή με γυαλί δημιουργώντας την αίσθηση της ροής της κίνησης και του φωτός μέσα στο μεγάλο δωμάτιο. Όλοι οι χώροι βλέπουν προς τη θάλασσα μέσα από ένα μεγάλο άνοιγμα.
Ο υπαίθριος χώρος διατηρείται στο μεγαλύτερο μέρος στη φυσική του μορφή και οι φυσικοί βράχοι καθαρίζονται και αναδεικνύονται. Ο βασικός υπαίθριος χώρος λειτουργεί σε προέκταση του καθιστικού, ενώ εξωτερική κλίμακα τον συνδέει με τον υπαίθριο χώρο της πισίνας. Η κατηφορική προσέγγιση στο κτίριο από το δρόμο καθιστά την πέμπτη όψη (των δωμάτων) κυρίαρχη πρώτη εικόνα, όπου η επίστρωση των δωμάτων με βότσαλα της περιοχής προϊδεάζει για τη μετέπειτα χρωματική συνδιαλλαγή του κτιρίου με το φυσικό βράχο. 
Ο διαχωρισμός μεταξύ των κοινών και των ιδιωτικών τμημάτων της οικίας από το βασικό χώρο κίνησης διπλού ύψους συνδυάζοντας μία γέφυρα, μία σκάλα και μία ράμπα, αποτελεί αφορμή διαφορετικών εμπειριών κίνησης και θέασης του χώρου: από το φωτεινό ανοικτό προς την εξωτερική θέα ισόγειο στον υπόγειο υποφωτισμένο από την οροφή χώρο, από τη ρυθμική κίνηση που επιβάλλει η σκάλα στην ανεπαίσθητη κάθοδο μέσω της ράμπας ξανά προς το φωτεινό ύπαιθρο και το νερό.