Αποκατάσταση του ξενοδοχείου "Εσπέρια" στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας

Με σταθερά τον κάνναβο της υφιστάμενης όψης, εισάγονται νέα κατακόρυφα στοιχεία που ως "φίλτρο" ανταποκρίνονται στην ανάγκη για διαφάνεια ή προστασία από την ηχορύπανση.

Το ξενοδοχείο "Εσπέρια" αποτελεί ένα από τα πιο εμβληματικά και ιστορικά κτίρια του κέντρου της Αθήνας. Η διακοπή της λειτουργίας του από το 2010 επέφερε μια παύση στη συνοχή και ζωντάνια της πόλης, καθώς αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της Σταδίου, ενός από τους σημαντικότερους άξονες του ιστορικού κέντρου, με κτίρια ιδιαίτερου κάλλους και αρχιτεκτονικής. Η αποκατάσταση του κτιρίου και η δημιουργία της νέας όψης με γνώμονα την αρμονική ένταξή του στον πολεοδομικό ιστό κρίνεται απαραίτητη, καθώς είναι πολύ σημαντικό να μην αλλοιωθεί ο χαρακτήρας του.

Στην πρόταση επιδιώχθηκε η αποκατάσταση της ενοποίησης της όψης και της πρόθεσης που υπήρχε στα αρχικά σχέδια του κτιρίου. Χρησιμοποιώντας τα στοιχεία της υφιστάμενης όψης, δηλαδή τον κάνναβο των εξωστών και την ενοποίηση των δωμάτων μέσω οριζόντιων στοιχείων, προτάθηκε η δημιουργία ενός "φίλτρου", το οποίο αναδεικνύει τα ιδιαίτερα αρχιτεκτονικά στοιχεία του κτιρίου. Τα κατακόρυφα στοιχεία έχουν την εξής ιδιαιτερότητα: στους χαμηλούς ορόφους είναι πιο πυκνά ώστε να προστατεύουν τον επισκέπτη από την όχληση της πόλης και του πολυσύχναστου δρόμου, ενώ όσο ανεβαίνει κανείς προς τα υψηλότερα επίπεδα, αυτά γίνονται όλο και πιο αραιά, επιτρέποντας την απρόσκοπτη θέα προς την πόλη.

Ο σχεδιασμός του ξενοδοχείου στοχεύει τόσο στην εξυπηρέτηση των επισκεπτών που θα διαμένουν στα δωμάτια, όσο και στη δημιουργία των κατάλληλων προϋποθέσεων για τη φιλοξενία εκδηλώσεων και κάθε είδους και μεγέθους συναθροίσεων. Στην ίδια κατεύθυνση στοχεύει και η χωροθέτηση του βασικού εστιατορίου στον 9ο όροφο, όπου υπάρχει απρόσκοπτη θέα προς τη δυτική πλευρά της πόλης και την Ακρόπολη, ενώ στο δώμα δημιουργείται ένας μικρός χώρος εστίασης δίπλα στην πισίνα του δώματος.

Η σκέψη των αρχιτεκτόνων ως προς τη θεώρηση του αρχιτεκτονικού αντικειμένου βρίσκεται στα πλαίσια όχι ενός εφήμερου σχεδιασμού αλλά μιας κατασκευής, η οποία θα διατηρηθεί στον χρόνο. Η αποτύπωση της σκέψης στο αρχιτεκτονικό αντικείμενο είναι αυτό που εντάσσει την εκάστοτε αρχιτεκτονική στην αλυσίδα εξέλιξης, σαν ένας σύνδεσμος στην συνέχεια της ιστορίας της αρχιτεκτονικής. Η λογική λοιπόν του "λευκού καμβά" δεν εφαρμόζεται στον σχεδιασμό της όψης του ιστορικού κτιρίου. Με αφετηρία την αρχική όψη, εντοπίζονται οι πρότερες αρχές του σχεδιασμού και επανασχεδιάζονται στο σήμερα. Έτσι λοιπόν, τα ομοιόμορφα συμμετρικά ανοίγματα που αγνοούν την επίδραση του περιβάλλοντος, εγγράφονται σε ένα νέο σύστημα παραμέτρων. Έχοντας ως σταθερά τον προηγούμενο κάνναβο, εισάγονται νέα στοιχεία που ανταποκρίνονται στην ανάγκη για διαφάνεια ή προστασία από την ηχορύπανση. Δημιουργείται λοιπόν ένα ενιαίο αντιληπτικά αντικείμενο με διακυμάνσεις πλήρους και κενού. Η στοά της γωνιάς Σταδίου και Εδουάρδου Λω αναδεικνύεται ξανά ως ζωτικό στοιχείο συνοχής και συνάντησης στο κέντρο της πόλης.

Τα υποστυλώματα των δύο στοών επενδύονται με γκρίζο μάρμαρο Νέστου και δημιουργούν μια βάση, η οποία εναρμονίζεται με το αστικό περιβάλλον στο επίπεδο του δρόμου και δίνει την αίσθηση ότι ο λευκός υπερκείμενος όγκος "αποκολλάται" από το έδαφος. Τα κατακόρυφα και τα οριζόντια στοιχεία, που διαμορφώνουν τις νέες όψεις του κτιρίου κατασκευάζονται από τσιμεντοσανίδες σε μεταλλικό σκελετό με τελική επίστρωση από λευκό διακοσμητικό επίχρισμα. Η συνέχεια του χρώματος και της υφής στα φινιρίσματα των επιφανειών δημιουργεί ένα ενιαίο οπτικό αποτέλεσμα και προσδίδει στις όψεις μια γλυπτικότητα που εντείνεται από το παιχνίδι του φωτός και της σκιάς.

Η πρόταση έλαβε το Α' βραβείο σε κλειστό αρχιτεκτονικό διαγωνισμό με πρόσκληση.