Aνακαίνιση κατοικίας στην Ανάβυσσο

Η κατοικία κατασκευάστηκε το 1974 σε ένα λόφο 5 στρεμμάτων προσανατολισμένο με θέα τη θάλασσα, αλλά δεν κατοικήθηκε ποτέ. Οι σημερινοί ιδιοκτήτες αρχικά ενδιαφέρθηκαν για το οικόπεδο, στο οποίο ανακάλυψαν κατά την πρώτη τους επίσκεψη ότι υπήρχε ένα σπίτι υπό διάλυση. Ο αρχικός σκοπός μετά την αγορά του οικοπέδου αφορούσε στην κατεδάφιση της υπάρχουσας οικίας και στην κατασκευή ενός νέου οικήματος στη θέση της. Λόγω του ενδιαφέροντος σχεδιασμού του κτίσματος και έπειτα από παρότρυνση των μελετητών αποφασίστηκε από κοινού η διατήρηση και η πλήρης ανακαίνισή του.
Η βασική ιδέα της αρχιτεκτονικής παρέμβασης ήταν η ενοποίηση των εσωτερικών χώρων της κατοικίας, εμβαδού 185 m2, καθώς και η δημιουργία ενός "διαλόγου" μεταξύ του εσωτερικού και του εξωτερικού περιβάλλοντος, παράλληλα με τη διατήρηση της λογικής του αρχικού κτίσματος, στο οποίο είναι εμφανείς οι επιρροές από τις εγχώριες και τις διεθνείς αρχιτεκτονικές τάσεις της εποχής. Ως κοινός παρονομαστής χρησιμοποιήθηκε η υπέροχη θέα του Σαρωνικού, η οποία διακρίνεται πλέον από τα περισσότερα ανοίγματα. Κατ' αυτόν τον τρόπο επανασχεδιάστηκαν οι εσωτερικοί χώροι, δημιουργώντας έτσι νέα δωμάτια, ελεύθερα καθιστικά ενώ παράλληλα βελτιώθηκε και η απόδοση του κτιρίου σχετικά με τη μείωση της ενεργειακής του κατανάλωσης και την εσωτερική άνεση. Λύσεις όπως οι συρόμενοι εσωτερικοί τοίχοι, ο σχεδιασμός προσαρμοσμένων επίπλων για το διαχωρισμό των χώρων κ.α. προσδίδουν στην ενοποίηση των χώρων, διατηρώντας ταυτόχρονα και την επιθυμητή ιδιωτικότητα. Σύμφωνα με τα νέα σχέδια, όλα τα εσωτερικά αρχιτεκτονικά και μηχανολογικά στοιχεία αποξηλώθηκαν με εξαίρεση το φέροντα οργανισμό από οπλισμένο σκυρόδεμα, που ενισχύθηκε με ενέσεις ρητινών στα σημεία που είχαν δημιουργηθεί ρωγμές, καθώς και τις εξωτερικές τοιχοποιίες, οι οποίες σοβατίστηκαν.
Η έννοια τις λιτότητας, όσον αφορά στα αρχιτεκτονικά στοιχεία, αλλά και της εναρμόνισης της κατοικίας με το φυσικό περιβάλλον της περιοχής επηρέασαν ιδιαίτερα την επιλογή των υλικών αλλά και των χρωμάτων. Η κυριαρχία του φυσικού ξύλου είναι εμφανής και στους εσωτερικούς, αλλά κυρίως στους εξωτερικούς χώρους, όπου χρησιμοποιήθηκε στις πέργκολες και στα deck, ενώ το μάρμαρο ορίζει υπαίθριους καθιστικούς χώρους με κτιστά έπιπλα. Η επιλογή των χρωμάτων προσδίδει κι αυτή στο τελικό αποτέλεσμα, συνδέοντας το κτίριο με το περιβάλλον του, διατηρώντας τη μινιμαλιστική λογική της εξοχικής κατοικίας.