Στεγανοποιητικό δωμάτων

Υβριδικό ελαστομερές στεγανωτικό ταρατσών νέας τεχνολογίας (UV-curable), με ακρυλικές και πολυουρεθανικές ρητίνες και υψηλές πιστοποιημένες ψυχρές ιδιότητες ανακλαστικότητας και θερμικής εκπομπής. Αντέχει σε πολύ χαμηλές θερμοκρασίες, δεν κολλά σε υψηλές και διατηρεί τη λευκότητά του στο χρόνο. Οι ψυχρές ιδιότητές του παραμένουν ενεργές ακόμη και μετά από UV γήρανση 4.000h (ISO 16474-3). Κατατάσσεται στην κατηγορία W3, με διάρκεια ζωής 25 έτη (ETA 24-1246) σε δριμύ κλίμα και όλες τις κλίσεις.

Στεγανοποιητικό δωμάτων

Στεγανοποιητικό δωμάτων νέας γενιάς, βάσης πολυουρεθάνης νερού, ενός συστατικού. Δημιουργεί ενιαία μεμβράνη αδιαπέραστη από υγρασία, με υψηλή αντοχή στην ηλιακή ακτινοβολία και στη μηχανική καταπόνηση. Κατατάσσεται στην ανώτατη κατηγορία W3 ως οπλισμένο σύστημα, σύμφωνα με το EAD 030350-00-0402, με αναμενόμενη διάρκεια ζωής 25 έτη (ETA 25-0091) σε δριμύ κλίμα, κατάλληλο για επιφάνειες όλων των κλίσεων και για τις δυσμενέστερες συνθήκες θερμοκρασίας.

Επαλειφόμενο σύστημα ελαστικής πολυουρίας

Επαλειφόμενη, ελαστική, δύο συστατικών πολυουρία με υψηλή αντοχή στην πρώιμη βροχόπτωση, κατάλληλη για μακροχρόνια στεγάνωση ποικίλων οικοδομικών επιφανειών. Κατατάσσεται στην ανώτατη κατηγορία W3 για άοπλα και οπλισμένα συστήματα σε μη συμπιεστά (σκυρόδεμα, μέταλλο) και συμπιεστά υποστρώματα (PU αφρός, ασφαλτική μεμβράνη), σύμφωνα με το EAD 030350-00-0402, διαθέτοντας αναμενόμενη διάρκεια ζωής 25 έτη (ETA 24-1247) σε δριμύ κλίμα, για όλες τις κλίσεις, θερμοκρασίες και υψηλά φορτία χρήσης.

Στη διάρκεια της ανακατασκευής υφιστάμενης πέτρινης κατοικίας η εξωτερική τοιχοποιία διατηρήθηκε και καθαρίστηκε με υδροβολή. Για την αύξηση της αντοχής της τοιχοποιίας, έγινε βαθύ αρμολόγημα, ενώ οι γωνίες του κτιρίου ενισχύθηκαν με τσιμεντενέσεις.

Το "Cora Hotel & Spa Resort" είναι κτισμένο στην περιοχή της Αφύτου Χαλκιδικής σε μία προνομιακή θέση, που προσφέρει ανεμπόδιστη θέα στη θάλασσα. Κτισμένο στα τέλη της δεκαετίας του ’80 το υφιστάμενο συγκρότημα είχε μία "γήινη" αρχιτεκτονική με ενσωματωμένα πολλά στοιχεία αναφοράς σε παραδοσιακές μορφές, που χαρακτήρισαν την αρχιτεκτονική του τουρισμού της εποχής.

Βασικά κριτήρια και στόχοι για τον επανασχεδιασμό του συγκροτήματος αποτέλεσαν:

• ο σεβασμός στην αρχιτεκτονική φυσιογνωμία του, που εκφράζεται με την ελαχιστοποίηση των επεμβάσεων στις όψεις των κτιρίων και
• η κάλυψη των απαιτούμενων προδιαγραφών, ώστε το συγκρότημα να επαναλειτουργήσει ως ένα σύγχρονο τουριστικό κατάλυμα φιλικό, προσβάσιμο και ασφαλές για όλες τις κατηγορίες των χρηστών.

Οι κύριες σχεδιαστικές επιλογές απέβλεπαν:

• στην αξιοποίηση της αμφιθεατρικής οργάνωσης των κτιρίων του συγκροτήματος με προσανατολισμό προς τη θάλασσα και την εκμετάλλευση της φυσικής κλίσης του οικοπέδου με την πολυεπίπεδη διάταξη των υπαίθριων κοινόχρηστων χώρων,
• στην αναπλήρωση της άμεσης σχέσης με το στοιχείο του νερού, καθώς το οικόπεδο ―αν και παραθαλάσσιο― λόγω της σημαντικής υψομετρικής διαφοράς από τη στάθμη της θάλασσας δεν έχει άμεση πρόσβαση στην παραλία,
• στην αισθητική ενοποίηση των κτισμάτων του συγκροτήματος με την αποξήλωση πρόσθετων διακοσμητικών στοιχείων και την εφαρμογή ενιαίας χρωματικής πρότασης,
• στην επιλεκτική και διακριτή χρήση στοιχείων σύγχρονης αισθητικής στις όψεις και
• στο άνοιγμα των εσωτερικών χώρων προς την εξαιρετική θέα και το φυσικό φως.

Ο σχεδιασμός στοχεύει στον εντυπωσιασμό του επισκέπτη από την πρώτη στιγμή της εισόδου στο συγκρότημα. Η μορφή της καμάρας αναπαράγεται στο υαλοστάσιο της εισόδου και στα ξύλινα διάτρητα στοιχεία που φιλτράρουν το φυσικό φως, ενώ στον διπλού ύψους χώρο κυριαρχεί "αιωρούμενο" ένα φωτιστικό στεφάνι, που παίζει με τον τεχνητό ή τον φυσικό φωτισμό ανάλογα με την ώρα της ημέρας.

Στο λόμπι, πίσω από τις στιβαρές υπάρχουσες καμάρες και πάνω από τη λιτή reception από μαύρο μάρμαρο, ένας φωτεινός δίσκος στην ψευδοροφή και ένα ιδιαίτερο φωτιστικό με φυτικό μοτίβο σηματοδοτούν τον χώρο της υποδοχής, ενώ ο επισκέπτης, ήδη μέσα από τον εσωτερικό χώρο, ατενίζει το γαλάζιο του Τορωναίου κόλπου.

Στον χώρο του σπα το φυσικό φως αξιοποιείται στο μέγιστο και διεισδύει σε όλους τους κοινόχρηστους χώρους μέσα από γυάλινα διαχωριστικά, ενώ το φυσικό μπαμπού έχει το ξανθό χρώμα της καλοκαιρινής υπαίθρου και οι τυρκουάζ ψηφίδες της θερμαινόμενης πισίνας θυμίζουν τη γαλαζοπράσινη θάλασσα της Χαλκιδικής.

Ο εσωτερικός σχεδιασμός των δωματίων στοχεύει στην αίσθηση άνεσης και ανεπιτήδευτης πολυτέλειας. Και εδώ υιοθετείται η λογική του ενιαίου φωτεινού χώρου, που ανοίγει προς το φως και τη θέα, με τους πάγκους νιπτήρα ενταγμένους ελεύθερα στο δωμάτιο και τα ελαφρά, διάτρητα διαχωριστικά να οργανώνουν τον χώρο, χωρίς να διακόπτουν την οπτική συνέχεια.

Στον υπαίθριο χώρο το νερό κυριαρχεί με τις δύο κεντρικές πισίνες, που αρθρώνονται σε διαφορετικά επίπεδα, τις αβαθείς υδάτινες λαγκούνες και τις ιδιωτικές πισίνες των ισόγειων δωματίων και σουιτών.

Η χρωματική ταυτότητα τόσο των κοινόχρηστων όσο και των ιδιωτικών χώρων του "Cora Hotel & Spa Resort" προκύπτει μέσα από τα χρώματα του τόπου. Ανοικτόχρωμοι γήινοι τόνοι παραπέμπουν στη χαρακτηριστική τοπική πέτρα, υφάσματα θυμίζουν μακεδονίτικα υφαντά, φυσικά υλικά όπως καλάμι, ανοικτόχρωμο ξύλο και αδρά πλακίδια με υφή πέτρας συνθέτουν μία ατμόσφαιρα ανεπιτήδευτη και οικεία, αλλά ταυτόχρονα εντυπωσιακή και αξέχαστη.

Η πολυκατοικία "aloof houses" βρίσκεται στη Βούλα, σε μια περιοχή της Αθήνας που υπάρχει αυξημένη ανοικοδόμηση τα τελευταία χρόνια, κυρίως από πολυκατοικίες που χτίζονται στη θέση παλαιών μονοκατοικιών. Το οικόπεδο ήταν άδειο, με προσανατολισμό βορειοανατολικό. Είναι γωνιακό και στη νότια πλευρά του υπήρχε ένα γιαπί χρόνια εγκαταλελειμμένο, ενώ συνόρευε με άλλο ένα οικόπεδο αδόμητο κατά τη διάρκεια της μελέτης, που στη συνέχεια άρχισε να κτίζεται. Κατά συνέπεια υπήρχε μία κατάσταση δεδομένη από τη μία πλευρά και μία άλλη πλευρά, που κατά τη διάρκεια της μελέτης δεν ήταν συγκεκριμένη.

Η συνθετική πρόταση επικεντρώθηκε στην εύρεση εκείνων των στοιχείων, που θα διαφοροποιούσαν μία προαστιακή πολυκατοικία από μία αστική ή συνοικιακή πολυκατοικία. Αν η αστική πολυκατοικία ορίζεται ως μια κτιριακή δομή μέσα σε ένα συνεχές σύστημα, που κάποιες όψεις είναι μεσοτοιχίες, η προαστιακή πολυκατοικία είναι συνήθως πανταχόθεν ελεύθερη, με σχετικά μεγάλο κήπο. Ακόμα και αν η δόμηση είναι σχετικά μεγάλη, η κάλυψη του οικοπέδου παραμένει σε χαμηλά επίπεδα.

Η πολυκατοικία που οι αρχιτέκτονες κλήθηκαν να σχεδιάσουν ήταν μία οικογενειακή πολυκατοικία, που δεν είχε αυτοσκοπό το κέρδος, παρόλο που θα έπρεπε να πληροί τις προδιαγραφές που σαν τυπολογία έχουν θεσπιστεί στην περιοχή, καθώς οι ιδιοκτήτες ήθελαν να έχουν τουλάχιστον τις ανέσεις που θα τους πρόσφερε ένα νέο διαμέρισμα στην περιοχή.

Όμως, ζητούμενο ήτανε η ιδέα να είναι απλή και ξεκάθαρη, σαν μονοκονδυλιά, και επίσης όλες οι κατοικίες να είναι ισοδύναμες, ανεξάρτητα σε ποιο επίπεδο θα βρισκόντουσαν. Παρότι τελικά το πρόγραμμα ήταν 3 διαμερίσματα για τους γονείς και τα 2 παιδιά τους, ο ισομοιρασμός δεν ήταν κάτι εύκολο. Επίσης, παρόλο που επρόκειτο για μία οικογενειακή πολυκατοικία ήταν σαφές από την αρχή, ότι το πλάνο μπορεί να αλλάξει και κάποια διαμερίσματα - κατοικίες να πωληθούν.

Καθώς οι τιμές των οικοπέδων στα νότια προάστια έχουν εκτοξευθεί και η δόμηση τελευταία αυξάνεται με μία σειρά από bonus, όπως πατάρια, έρκερ κτλ., η εκμετάλλευση των οικοπέδων οδήγησε στη δημιουργία πολυκατοικιών σε βάρος των υφιστάμενων μονοκατοικιών. Ο βασικός ρόλος των αρχιτεκτόνων σ’ αυτή τη νέα εποχή οικοδόμησης είναι να διαφυλαχθούν οι ποιότητες της προαστιακής ζωής και στα νέα δεδομένα.

H ιδέα ήταν η δημιουργία τριών μονοκατοικιών καθ' ύψος σε ένα κτίριο με μεταλλικό σκελετό. Δύο από τα χαρακτηριστικά που διαφοροποιούν τη μονοκατοικία από τα διαμερίσματα είναι η απόσταση από άλλα κτίρια, άλλους ενοίκους - ιδιοκτήτες και ο κήπος. Αυτά τα δύο χαρακτηριστικά εντάχθηκαν στη συνθετική πρόταση των αρχιτεκτόνων, ώστε όλα τα διαμερίσματα - μονοκατοικίες να τα διαθέτουν στον μέγιστο βαθμό.

Έτσι, η σύνδεση του κάθε όγκου της κατοικίας επιδίωξε να έχει κατά το δυνατόν λιγότερα κοινά όρια με την υπερκείμενη κατοικία, είτε με την κατοικία που βρίσκεται χαμηλότερα από εκείνη, με την προσθήκη ενός μεσορόφου κάθε φορά με λίγα τετραγωνικά και μεγάλο υπαίθριο χώρο. Αυτό βοήθησε και στη μεγιστοποίηση των υπαίθριων χώρων, που για την ισόγεια κατοικία και την κατοικία του τελευταίου ορόφου ήταν πιο εύκολο να γίνει χρησιμοποιώντας τον ακάλυπτο χώρο στο επίπεδο του ισογείου και στο επίπεδο του δώματος αντίστοιχα, αλλά δημιουργήθηκαν οι συνθήκες ώστε να υπάρχουν αυλές και κήποι και στους ενδιάμεσους ορόφους. Αυλές που λειτουργούν διττά ως μικρές ευρύχωρες αυλές δωματίων και χώρων, αλλά και συνδυαστικά στη διεύρυνση του συνολικού υπαίθριου χώρου.

Το εσωτερικό αίθριο προσθέτει στην αίσθηση του διαμπερούς του όγκου, στον οποίο δημιουργούνται μεγάλες εσοχές τονίζοντας τις άνωθεν πλάκες. Το μεταλλικό κτίριο και τα μεγάλα ενιαία ανοίγματα στη βόρεια και ανατολική όψη προσθέτουν στη διάλυση του όγκου, που εξαϋλώνεται ουσιαστικά με τις λεπτές μεταλλικές κολώνες, αλλά και με την αλλαγή επιπέδων στην τομή του κτιρίου, διαμορφώνοντας έτσι μία αίσθηση κίνησης στον όγκο του κτιρίου.

Έγινε μία προσπάθεια δημιουργίας μίας αυτόνομης κατοίκισης με κάλυψη της πέργκολας στο δώμα με φωτοβολταϊκά, αλλά και με τη δημιουργία δεξαμενών για τη χρησιμοποίηση του βρόχινου νερού, αλλά και των γκρίζων υδάτων. Επίσης όλη η κατασκευή επενδύθηκε με εξωτερική θερμομόνωση και οι συνεχόμενοι κήποι συμβάλλουν στη δημιουργία ενός ευχάριστου μικροκλίματος.

Το μεταλλικό κτίριο στήθηκε σε διάστημα 3 εβδομάδων στο εργοτάξιο. Γενικά στην κατασκευή χρησιμοποιήθηκαν νέες τεχνολογίες και υλικά. Ένα από τα πιο ιδιαίτερα είναι τα σεισμικά εφέδρανα, που χρησιμοποιήθηκαν για πρώτη φορά στην Ελλάδα σε ιδιωτικό έργο. Το κτίριο παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον στην τομή του, καθώς τα μεγάλα ανοίγματα των μεσορόφων, οι κολυμβητικές δεξαμενές σε υπέργειους ορόφους και τέλος το εσωτερικό αίθριο δημιουργούν αλλεπάλληλες κινήσεις των πλακών και του εξωτερικού κελύφους.

Εσωτερικά οι κατοικίες αναπτύσσονται γύρω από το εσωτερικό αίθριο, δημιουργώντας είτε Π είτε μία κυκλική σχεδόν διαδρομή, όπως στον τελευταίο όροφο. Η θέα ήταν βασικό ζητούμενο και κατά συνέπεια το κτίριο εξάντλησε τις δυνατότητες του νόμου στην καθ' ύψος εξάπλωσή του. Οι δημόσιες λειτουργίες της κάθε κατοικίας αναπτύχθηκαν κυρίως στις ελεύθερες όψεις του οικοπέδου, ενώ στον τελευταίο όροφο κυρίαρχο παράγονται στην τοποθέτησή τους αποτέλεσε η θέα προς τη θάλασσα.

Για την KLAB architecture ήταν μία έρευνα που κράτησε 4 χρόνια τόσο στο επίπεδο της μελέτης, όσο και στης κατασκευής, εκμεταλλευόμενοι στο έπακρο στοιχεία του ΝΟΚ, για τη δημιουργία μίας νέας τυπολογίας προαστιακής πολυκατοικίας. Είναι προφανές ότι κάθε φορά που υπάρχει μία σημαντική αλλαγή στους οικοδομικούς κανονισμούς συντελείται μία ανάλογη αλλαγή στην τυπολογία των κτιρίων. Αν και διαφωνούμε με την υπερπριμοδότηση στη δόμηση των νέων κτιρίων, που θεσμοθετήθηκε το 2020, υπάρχουν κομμάτια του ΝΟΚ που μπορούν να δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις για μία πιο βελτιωμένη ποιότητα των κατασκευών αν αντιμετωπιστούν σωστά.

Παράλληλα με την αλλαγή του οικοδομικού κανονισμού, νέες τεχνολογίες που υιοθετήθηκαν χωρίς δισταγμό και η ανάγκη για τη διαμόρφωση νέων βιώσιμων συνθηκών κατοίκησης, βοήθησαν στον σχεδιασμό αυτής της μη-τυπικής (για την ώρα τουλάχιστον) πολυκατοικίας.

* at a distance, incredibly slick, laid back, but totally bad ass

Ο νέος φλοιός στο κτίριο διοίκησης της ΕΥΑΘ είναι ένα συνεχές υαλοστάσιο (τύπου curtain wall), που αποτελείται από συνδυασμό ζωνών διπλών διαφώτιστων αμμοβολισμένων υαλολωρίδων (u-glass) και ζωνών κουφωμάτων αλουμινίου. Ο φλοιός αυτός προστατεύεται εξωτερικά από ημιδιαφανείς, γυάλινες, κινητές, κατακόρυφες περσίδες που εξασφαλίζουν την ηλιοπροστασία τόσο της νοτιοανατολικής όσο και της νοτιοδυτικής όψης του κτιρίου. Οι περσίδες καλύπτουν κυρίως τις ζώνες των κουφωμάτων και στηρίζονται σε μεταλλικό σκελετό, τραπεζοειδούς σχήματος, που μειώνεται σε μέγεθος όσο πλησιάζει τα γειτονικά κτίρια, ενισχύοντας την προοπτική της γωνίας του κτιρίου.

Το κεντρικό αίθριο του διεθνούς αγγλόφωνου σχολείου Pinewood είναι ένας κλειστός διώροφος χώρος εκτόνωσης όλων των βασικών αιθουσών διδασκαλίας και στεγάζεται με ειδικής κατασκευής μεταλλικό στέγαστρο. Η μορφή των κεντρικών δενδροειδών υποστυλωμάτων, που στηρίζουν το στέγαστρο του αιθρίου, παραπέμπει σε κορμούς δέντρων. Οι ξύλινες κατασκευές αποτελούν το βασικό στοιχείο εξοπλισμού των χώρων και συνδυάζονται με τον φέροντα οργανισμό από εμφανές και άβαφο σκυρόδεμα και τα υαλοστάσια.

Θέτοντας ένα νέο πρότυπο για την εκπαίδευση στον 21ο αιώνα και έπειτα, το συγκρότημα του τμήματος επιστήμης και μηχανικής του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ (SEC) έχει σχεδιαστεί για να εμπνέει τη μάθηση και την επιστημονική ανακάλυψη, προβάλλοντας παράλληλα τη βιωσιμότητα. Το κτίριο συνθέτει μια σειρά από παραμέτρους, οι οποίες θα επηρεάσουν τις τρέχουσες και τις μελλοντικές γενιές ερευνητών: την αποφασιστική επιρροή της μηχανικής στην έρευνα και στην επίλυση ορισμένων από τα πιο πιεστικά προβλήματα του κόσμου, την κρίσιμη σημασία των διεπιστημονικών προσπαθειών για την επίτευξη σημαντικών επιστημονικών ανακαλύψεων και την πραγματική πρωτοπορία στον αειφόρο σχεδιασμό και στην αστική ανάπτυξη. Οι ευέλικτες, καινοτόμοι εγκαταστάσεις του κτιρίου υποστηρίζουν τη βαθιά δέσμευση του ιδρύματος για αιχμή στην ακαδημαϊκή συνεργασία, δημιουργούν ζωντανούς δημόσιους χώρους σε ποικίλες κλίμακες και δίνουν έναν ξεχωριστό αρχιτεκτονικό τόνο για την πανεπιστημιούπολη Allston.

Το οχταώροφο κτίριο είναι οργανωμένο σε τρεις τετραώροφους όγκους, τους οποίους συνδέουν δύο γυάλινα, πολυώροφα αίθρια, που παρέχουν φυσικά φωτισμένους κοινωνικούς κόμβους για καθηγητές και φοιτητές. Οι άνω όροφοι περιβάλλονται από μια πρόσοψη, της οποίας ο πολυεπίπεδος σχεδιασμός εξυμνεί και εξισορροπεί την κλίμακα των μεγάλων όγκων που στεγάζουν τις ερευνητικές δραστηριότητες του κτιρίου, δημιουργεί μια ταυτότητα για το συγκρότημα και παίζει καθοριστικό ρόλο στην εξαιρετική ενεργειακή απόδοση του κτιρίου, καθώς και στην άνεση των χρηστών.

Οι αίθουσες διδασκαλίας, οι χώροι κατασκευών, τα εργαστήρια διδασκαλίας και οι δημόσιοι χώροι καταλαμβάνουν τους ορόφους πιο κοντά στον δρόμο, όπου αναδεικνύουν την ενεργό μάθηση, παρουσιάζουν τη δουλειά των φοιτητών και ενεργοποιούν την κοινότητα. Οι αίθουσες διδασκαλίας και οι χώροι συναντήσεων ποικίλλουν σε μέγεθος και διάταξη, από τυπικές αμφιθεατρικές αίθουσες με κεκλιμένα δάπεδα και σταθερά καθίσματα έως ευέλικτους χώρους, που μπορούν να διαμορφωθούν κατά περίπτωση σε αίθουσες συνελεύσεων από τους φοιτητές.
Τα εργαστήρια έρευνας βρίσκονται στους ανώτερους όγκους, παρέχοντας περισσότερη απομόνωση και ασφάλεια. Οι αρθρωτές, ευέλικτες διατάξεις των εργαστηρίων, η έξυπνη διαμερισματοποίηση των ζωνών υψηλού αερισμού και των ξηρών χώρων και η παροχή κεντρικών εργαστηριακών λειτουργιών διασφαλίζουν την προσαρμοστικότητα του χώρου για τις επόμενες δεκαετίες. Μεταξύ των εργαστηριακών μπλοκ, άνετοι χώροι ξεκούρασης αποτελούν σημεία σύνδεσης για φοιτητές και καθηγητές.

Μέτρα βιωσιμότητας

Το Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ είχε ως στόχο να κάνει το νέο κτίριο του τμήματος επιστήμης και μηχανικής (SEC), το οποίο πιστοποιήθηκε με LEED Platinum, με Living Building Challenge (LBC) και με πιστοποίηση Petal στις κατηγορίες Materials, Beauty and Equity, "το πιο υγιεινό κτίριο στην πανεπιστημιούπολη του Χάρβαρντ". Γι’ αυτόν τον σκοπό, ο σχεδιασμός του είναι ένα παράδειγμα βιωσιμότητας και τεχνολογιών αιχμής. Εκτός από τα καινοτόμα συστήματα θέρμανσης και ψύξης, τον φυσικό φωτισμό και το φυτεμένο δώμα, οι αρχιτέκτονες συνεργάστηκαν με τους μελετητές βιωσιμότητας, για να αναπτύξουν μια ολοκληρωμένη ιδέα ενσωματώνοντας τη μέριμνα για το κλίμα και την ενέργεια με ιδιαίτερη έμφαση στον σχεδιασμό της πρόσοψης, στον φυσικό αερισμό και στον εξαερισμό των εργαστηρίων.

Τοποθεσία

Το πλάνο βιωσιμότητας των αρχιτεκτόνων εφαρμόστηκε σε όλο το κτίριο και την γύρω περιοχή με διάφορες στρατηγικές. Ορισμένες είναι ορατές: Εκτεταμένες φυτεύσεις σε διάφορα επίπεδα ωριμότητας κατοικούν στο τοπίο, συμπεριλαμβανομένων ιθαγενών ειδών, καθώς και δειγμάτων από το Arnold Arboretum του Χάρβαρντ, συνδέοντας το έργο με την ιστορία του πανεπιστημίου. Άλλες στρατηγικές αποκρύπτονται: Το ισόγειο του κτιρίου και το περιμετρικό τοπίο βρίσκονται με ασφάλεια επάνω από το επίπεδο πλημμύρας των 100 ετών. Ένα κανάλι
απορροής (bioswale), μήκους 91, m φιλτράρει και διοχετεύει το νερό της βροχής σε τρεις υπόγειες δεξαμενές 100 τόνων.

Ενέργεια

Ο ακριβής καθορισμός των ασφαλών και κατάλληλων ροών αέρα, ο σχεδιασμός της διαχείρισης του αερισμού των εργαστηρίων και η ανάκτηση θερμότητας υψηλής απόδοσης αποτέλεσαν προτεραιότητες του σχεδιασμού των συστημάτων του κτιρίου. Για να μειώσουν τη χρήση ενέργειας -μια σημαντική πρόκληση σε ένα κτίριο εργαστηρίων- οι μελετητές επικεντρώθηκαν στη μείωση των ροών αέρα εξαερισμού και στη θερμοδυναμική του κτιρίου. Αυτά λειτουργούν σε συνδυασμό με μια πρόσοψη υψηλής απόδοσης, η οποία, μειώνοντας σημαντικά το ηλιακό κέρδος στα ανοίγματα, επιτρέπει τη χρήση υδρονικών συστημάτων χαμηλής ενέργειας για κλιματισμό.

Υλικά

Ερευνήθηκαν 6.033 μεμονωμένα προϊόντα και συστήματα και εξασφαλίστηκαν βεβαιώσεις από περισσότερους από 1.500 κατασκευαστές, διασφαλίζοντας την πλήρη διαφάνεια στη χημική σύνθεση των προϊόντων, που επιλέχθηκαν για το έργο.

Πρόσοψη

Υπάρχουν 4 διαφορετικές επεξεργασίες στις προσόψεις του κτιρίου —συμπεριλαμβανομένης της πρώτης υδρομορφοποιημένης επιφάνειας σκίασης από ανοξείδωτο χάλυβα στον κόσμο—, που η καθεμία συμβάλλει στην ενεργειακή απόδοση και στην άνεση των χρηστών. Η υδρομορφοποιημένη επένδυση καλύπτει τους χώρους εργαστηρίων και έρευνας των άνω ορόφων. Τα πετάσματα που τη συνθέτουν είναι τοποθετημένα με ακρίβεια, ώστε να προστατεύουν από την ηλιακή θερμότητα κατά τους θερμότερους μήνες και να αξιοποιούν τον ευεργετικό ήλιο κατά τη διάρκεια του χειμώνα, μειώνοντας σημαντικά τα φορτία ψύξης και θέρμανσης στη μηχανική εγκατάσταση όλο τον χρόνο.

Επίσης, οι διαστάσεις τους είναι μελετημένες ώστε να αντανακλούν το φως της ημέρας προς το εσωτερικό, διατηρώντας παράλληλα μεγάλα ανοίγματα θέασης προς τα έξω. Στους δύο χαμηλότερους ορόφους, γυάλινες "κορδέλες" επιτρέπουν στο φως της ημέρας να εισχωρήσει βαθιά στο εσωτερικό του κτιρίου. Το κεντρικό αίθριο και οι κύριες είσοδοι έχουν πολυώροφες γυάλινες προσόψεις, που σκιάζονται από ενσωματωμένες περσίδες. Όλα τα συστήματα της πρόσοψης διαθέτουν ανοιγόμενα τμήματα για φυσικό αερισμό και πληρούν αυστηρά επίπεδα θερμικής απόδοσης προκειμένου να μεγιστοποιήσουν την εξοικονόμηση ενέργειας.

Συστήματα θέρμανσης και ψύξης

Καταναλώνοντας μόλις το ένα τρίτο της ενέργειας συγκρίσιμων συστημάτων που λειτουργούν με αέρα, τα υδρονικά συστήματα θέρμανσης και ψύξης παρέχουν αποτελεσματική, αθόρυβη και χωρίς ρεύματα ρύθμιση των εσωτερικών συνθηκών. Οι σωληνώσεις με αέριο που ενσωματώνονται στις πλάκες σκυροδέματος παρέχουν θέρμανση και ψύξη με ακτινοβολία. Η μάζα των θερμών ή ψυχρών πλακών σταθεροποιεί την εσωτερική θερμοκρασία όλο τον χρόνο. Οι χρήστες μπορούν να ρυθμίζουν τις εσωτερικές συνθήκες σύμφωνα με τις προτιμήσεις τους με ελεγχόμενα συστήματα. Ένα σύστημα ανάκτησης θερμότητας υψηλής απόδοσης, τοποθετημένο στο δώμα αξιοποιεί περισσότερο από το 90% των θερμικών απωλειών, μειώνοντας τη συνολική κατανάλωση ενέργειας της κατασκευής με προθέρμανση ή προψύξη του εξωτερικού αέρα.

Αερισμός

Όλος ο εξωτερικός αέρας που εισάγεται στο SEC διέρχεται μέσω ενός συστήματος κυλίνδρων, το οποίο τον ρυθμίζει και του επιτρέπει να επαναχρησιμοποιηθεί όσο το δυνατόν περισσότερες φορές πριν απορριφθεί. Ο αέρας εξαγωγής διέρχεται από ένα σύστημα ανάκτησης θερμότητας υψηλής απόδοσης, το οποίο αξιοποιεί την απορριπτόμενη θερμότητα αναμειγνύοντάς την με τον εισερχόμενο καθαρό αέρα. Σε μη εργαστηριακούς χώρους, ένα εκτεταμένο σύστημα φυσικού αερισμού διανέμει φρέσκο εξωτερικό αέρα χωρίς την ανάγκη ενεργοβόρων συστημάτων ανεμιστήρων.

Οι τακτικά χρησιμοποιούμενοι χώροι καταλαμβάνουν την περίμετρο μεγάλου μέρους του κτιρίου και λειτουργούν ως μια ζώνη, που μεσολαβεί ανάμεσα στο εξωτερικό και το εσωτερικό. Αυτά τα γραφεία, οι χώροι εργασίας και οι αίθουσες συσκέψεων διαθέτουν ανοιγόμενα παράθυρα και μηχανισμούς, που επιτρέπουν στον καθαρό αέρα να κυκλοφορεί βαθύτερα στο κτίριο, εξασφαλίζοντας εξαερισμό υψηλής ποιότητας όταν το επιτρέπουν οι εξωτερικές καιρικές συνθήκες. Τα ελεγχόμενα από τον χρήστη συστήματα εξαερισμού επιτρέπουν στους χρήστες να ορίζουν τα προσωπικά τους επίπεδα άνεσης.

Ο ρυθμός εξαερισμού, συνήθως ο ισχυρότερος παράγοντας κατανάλωσης ενέργειας των εργαστηρίων, μελετάται ως μέρος μιας συνολικής αξιολόγησης για τον προσδιορισμό της κατάλληλης ροής αέρα για όλους τους χώρους του κτιρίου, με στόχο τη μείωση των ρυθμών αερισμού έως και κατά το ένα τρίτο, χωρίς συμβιβασμούς στην ασφάλεια των χρηστών. Σε συνδυασμό με το πρώτο εργαστηριακό σχέδιο διαχείρισης εξαερισμού (LVMP) του Χάρβαρντ, το σύστημα ενεργητικής ψύξης με συναγωγή (active chilled beams) και οι απορροφητήρες υψηλής απόδοσης επιτρέπουν δραστικά μειωμένους ρυθμούς αλλαγής αέρα στα εργαστήρια, βελτιώνοντας παράλληλα τις συνθήκες εργασίας για τους ερευνητές.

Φυσικός και τεχνητός φωτισμός

Τα μεγάλα γυάλινα αίθρια και τα εσωτερικά γυάλινα χωρίσματα επιτρέπουν στο φως της ημέρας να εισχωρήσει έως την καρδιά του κτιρίου. Ταυτόχρονα, οι συχνά χρησιμοποιούμενοι χώροι τοποθετούνται κατά το δυνατόν στην περίμετρο του κτιρίου. Ενώ τα αυτοματοποιημένα συστήματα σβήνουν τα φώτα όταν τα επίπεδα φυσικού φωτός είναι επαρκή, δίνεται προτεραιότητα στα ελεγχόμενα από τον χρήστη συστήματα φωτισμού, επιτρέποντας στους χρήστες να δημιουργήσουν τη δική τους σχέση με το άμεσο περιβάλλον τους.

Μια συναρπαστική μεταμόρφωση έγινε πρόσφατα στο "The Social Hotel" στο Κολωνάκι, που από δημόσιο κτίριο της δεκαετίας του 1960 μετατράπηκε σε ένα boutique ξενοδοχείο τεσσάρων αστέρων, 24 δωματίων. Όταν οι αρχιτέκτονες ανέλαβαν τον σχεδιασμό του ξενοδοχείου – μέλους της Radisson Individual, η συγκεκριμένη πρόθεσή τους ήταν να δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις για μια πραγματικά αυθεντική, προσωπική, ταξιδιωτική εμπειρία στην Αθήνα.

Το ξενοδοχείο αναπτύσσεται σε οκτώ ορόφους, συνολικής επιφάνειας 1.370 m², με το ισόγειο και τον ημιώροφο να φιλοξενούν το bar - εστιατόριο, τον χώρο πρωινού και τον χώρο υποδοχής. Στους έξι επάνω ορόφους βρίσκονται τα δωμάτια, ενώ στον τελευταίο υπάρχει γυμναστήριο με ανοιχτή θέα προς τον λόφο του Λυκαβηττού και το κέντρο της Αθήνας.

Στην καρδιά του σύγχρονου Κολωνακίου, στην εμβληματική οδό Βουκουρεστίου, έναν πολυσύχναστο εμπορικό δρόμο, το "Social" βρίσκεται μέσα σε εκθεσιακούς χώρους Ελλήνων σχεδιαστών και διεθνούς φήμης οίκους μόδας σε μία ιδανική τοποθεσία. Λευκή και εμβληματική, η νέα πρόσοψη ξεχωρίζει στο αστικό τοπίο και δημιουργεί ένα νέο τοπόσημο, με σαφείς αναφορές στην κλασική ελληνική αρχιτεκτονική. Οι κυματισμοί της αναδεικνύουν το φως και τη σκιά, διαφοροποιώντας συνεχώς την αίσθηση κατά τη διάρκεια της ημέρας. Καθώς δεν υπάρχουν τα τυπικά Αθηναϊκά μπαλκόνια, η όψη ενσωματώνει φυτεύσεις, οι οποίες γίνονται αναπόσπαστο μέρος της, λειτουργώντας ως φίλτρο ανάμεσα στο ξενοδοχείο και στα δωμάτια και προσφέροντας ιδιωτικότητα και καθαρό αέρα.

Το ισόγειο ανοίγεται στην πόλη με το νέο bar - εστιατόριο, το οποίο λειτουργεί ως σημείο συνάντησης ανάμεσα στους επισκέπτες και στους μόνιμους κατοίκους. Το εστιατόριο αξιοποιεί τον υπαίθριο δημόσιο χώρο της στοάς, ο οποίος φωτίζεται με τέτοιο τρόπο ώστε να τονίζει τη στενή σχέση ανάμεσα στο εσωτερικό και το εξωτερικό, ενώ η είσοδος στη reception παραμένει ανεξάρτητη και πιο προστατευμένη. Τα εξωτερικά υποστυλώματα της στοάς επενδύονται με καθρέφτη, πολλαπλασιάζοντας τις αντανακλάσεις τους και τονίζοντας τον δημόσιο χαρακτήρα του ισογείου.

Ο χώρος της υποδοχής παραμένει εσκεμμένα μικρός, προσφέροντας όμως μια πλούσια εντύπωση, η οποία αναδεικνύει το διπλό του ύψος μέσα από οπτικές εντάσεις. Κυριαρχούν τα έντονα χρώματα ―κόκκινα μάρμαρα στο δάπεδο και στη σκάλα, μπλε κοβαλτίου στο έπιπλο της υποδοχής―, ώστε να προκαλούν το ενδιαφέρον των περαστικών. Το εφέ του καθρέφτη χρησιμοποιείται και στο εσωτερικό, διαφοροποιώντας σημαντικά την αίσθηση του χώρου, καθώς τον κάνει να μοιάζει μεγαλύτερος. Ζωντανός και ανοιχτός, ο χώρος στοχεύει στην απρόσκοπτη αλληλεπίδραση με την πόλη, προσφέροντας μια πρώτη γεύση από την πλούσια, αυθεντική και θορυβώδη Αθήνα. Η ζωή της Αθήνας είναι έντονα κοινωνική και ζωντανή και η ανάγκη για ένα ήρεμο καταφύγιο, στο οποίο να μπορεί κανείς να αποσυρθεί είναι απαραίτητη.

Η έντονη ατμόσφαιρα του ισογείου αλλάζει εντελώς στους έξι ορόφους διαμονής. Εκεί, φιλοξενούνται δωμάτια και σουίτες σε διαφορετικές τυπολογίες, οι οποίες όμως πάντοτε χαρακτηρίζονται από πολυτελή, γηγενή υλικά της Ελλάδας και ήπιους φυσικούς τόνους, που έρχονται σε αντίθεση με τη θορυβώδη ζωή της πόλης. Πετρώματα και υφάσματα χρησιμοποιούνται με ευρηματικούς τρόπους, όπως τα μαρμάρινα κεφαλάρια στα κρεβάτια ή οι χτιστοί καναπέδες, που μπορούν να λειτουργήσουν και ως γραφεία. Στο "Social" χωρούν τα καλύτερα δύο κόσμων: η ζωηρή εμπειρία του ισογείου αντισταθμίζεται από τους ήρεμους, αρμονικούς, ήσυχους εσωτερικούς χώρους των δωματίων με έμπνευση από φυσικά υλικά.