Παιδιατρείο στη Θεσσαλονίκη

Το ιατρείο στεγάζεται σε κτίριο επαγγελματικών χώρων στην Ανατολική Θεσσαλονίκη.
Η προσέγγιση αφορά στον επαναπροσδιορισμό της "παιδικότητας" μέσα από ένα σύγχρονο λεξιλόγιο και θεατρική διάθεση. Πρόκειται για ένα σχόλιο στην "αναμενόμενη" εμπειρία του παιδιατρείου, που καλύπτει ένα διευρυμένο ηλικιακό φάσμα με αντικρουόμενα συναισθήματα.
Η λειτουργική απαίτηση διαχωρισμού των χώρων ενδυναμώθηκε μέσα από τον υπερτονισμό της διαφορετικής ατμόσφαιρας, διατηρώντας κοινό λεξιλόγιο σχεδιασμού και διαφοροποιώντας τα επί μέρους στοιχεία. Η υποφωτισμένη αίθουσα αναμονής δημιουργεί μια αίσθηση οικειότητας και καταπραΰνει την ανησυχία πριν από την εξέταση. Ο διαχωριστικός τοίχος διατηρείται σε χαμηλή στάθμη και επιτρέπει τη διέλευση του φυσικού φωτός.
Ο χώρος παιχνιδιού για τα παιδιά διαχωρίζεται με το πέταμα από κόκκινο σχοινί, επιτρέποντας την οπτική επικοινωνία. Η ξύλινη επιφάνεια του καθίσματος αναπτύσσεται σε όλο το μήκος και διαπερνά το όριο, επιτρέποντας την ελεύθερη μετακίνηση γονέων και παιδιών.
Η ζώνη με τη σύνθεση των υφασμάτων εισάγει μια πλούσια χρωματική παλέτα, διασκεδάζοντας την "ουδετερότητα" των υπόλοιπων επιλογών. Αντίστοιχα, οι οργανικές φόρμες του κινητού εξοπλισμού λειτουργούν αντιστικτικά στην "αυστηρή" γεωμετρία.
Στον κυρίως χώρο εξέτασης το λεξιλόγιο των υλικών περιορίζεται σε αποχρώσεις του λευκού και των ξύλινων επενδύσεων από καπνιστή δρυ. Η λιτότητα και η καθαρότητα των επιλογών ενδυναμώνει την αίσθηση του "επιστημονικού εργαστηρίου", που συνυπάρχει με στοιχεία χρώματος.
Η απόλυτη ελευθερία και η εμπιστοσύνη από τη γιατρό Π. Τριανταφύλλου επέτρεψαν τον πειραματισμό, προκειμένου να επαναπροσδιοριστούν τα όρια λειτουργίας και επικοινωνίας του ιατρείου εκτός συμβατικών περιορισμών.