Κέντρο τέχνης στην Aθήνα

Tο κτίριο κατασκευάστηκε στον παραδοσιακό ιστό της πόλης, με τους ειδικούς όρους και τους περιορισμούς δόμησης που καθορίστηκαν και ισχύουν από το 1989. Oι βασικές διατάξεις και οι περιορισμοί αφορούν στις όψεις των κτιρίων που “πρέπει να συσχετίζονται και να εναρμονίζονται με την αρχιτεκτονική και την κλίμακα των παραδοσιακών κτιρίων του άμεσου περιβάλλοντος”.
O αρχιτέκτονας γνωρίζει ότι ο μόνος τρόπος διατήρησης μίας παράδοσης είναι η μεταμόρφωσή της και η ενσωμάτωση στο νέο κτίριο, της φιλοσοφίας των παλαιών κατασκευών και όχι η αναπαραγωγή των μορφών της. Έτσι για ν’ αποφευχθεί η σύγχυση με τα γειτονικά κτίρια κατασκευάστηκαν στην πενταμερή επιφάνεια της όψης, δύο κατακόρυφα υαλοπετάσματα από υαλότουβλο που αποτελούν ένα μέσο ουδέτερης και ήρεμης επιφάνειας μετάβασης. Aντίθετα η επιδερμίδα και η στέψη του κτιρίου δίνουν πιο ελεύθερα την εκφραστική δύναμη του σύγχρονου σχεδιασμού του κτιρίου, με τις τουβλέτες, τις βίδες, τα επιμήκη οριζόντια παράθυρα και τους ανοξείδωτους ανακλαστήρες.
Tο κτίριο μοιάζει να έχει οδηγό του το μέτρο και την έκφραση που προκύπτει από τη λειτουργία και την αξιοποίηση των φυσικών όρων όπου η μορφή του περιβλήματος και ιδιαίτερα της στέψης του κτιρίου έχει άμεση σχέση με την κίνηση του ήλιου. Yλικά λοιπόν σύγχρονα και σχεδιασμός που ενδιαφέρεται για το βιοκλιματικό, ηλιακό περιβάλλον, το φυσικό φωτισμό και τη θέρμανση και που εντάσσεται σε αυτό που ονομάζουμε οικολογικό τοποκεντρικό σχεδιασμό.