Κτίριο γραφείων στον Κεραμεικό

Το κτίριο ήταν μια παλιά αποθήκη στο χώρο του Ρούφ, δίπλα στο Μουσείο Μπενάκη στην οδό Πειραιώς. Το κτίριο απογυμνώθηκε από τις πρόσθετες παρεμβάσεις του, η όψη αποξηλώθηκε και εν τέλει παρέμεινε ο φέρων οργανισμός με τον πυκνό ξυλότυπο.
Ο υπάρχων σκελετός, καθώς και όλα τα στοιχεία της παλαιάς αποθήκης παρέμειναν στην αρχική τους μορφή αποκαταστημένα, χωρίς πρόσθετη επέμβαση. Η επεξεργασία τους ήταν να τριφτούν και να λουστραριστούν, αφήνοντας πάνω τους όλα τα σημάδια του χρόνου.
Η παλαιά κυκλική σκάλα αποξηλώθηκε και το άνοιγμά της έγινε ενοποιητικό στοιχείο των τριών κύριων επιπέδων.
Στην πρόσοψη του κτιρίου, το σκεπτικό, καθώς και η πρόθεση του σχεδιασμού, δεν ήταν άλλη από το να αναδείξει το εσωτερικό του. Μεγάλες επιφάνειες από γυαλί, που ακολουθούν την υπάρχουσα δομή, αφήνουν το βλέμμα και το φυσικό φως να εισέλθει εντός του κτιρίου. Το κίτρινο πλέγμα από διάτρητη λαμαρίνα διακόπτει τον αυστηρό κάνναβο, λειτουργώντας ταυτόχρονα ως σκίαστρο.
Με βάση τις παραπάνω απαιτήσεις, η αποκατάσταση όλων των υφιστάμενων επιφανειών, υποστυλωμάτων και δοκαριών του κτιρίου έγινε με επίχρισμα και επίστρωση από βερνίκι. Τα πατώματα αποκαταστάθηκαν με τρίψιμο και ρητίνη, τα δε κουφώματα κατασκευάστηκαν από σίδερο. Τα μόνα στοιχεία "σύγχρονων" υλικών στην κατασκευή των καμπύλων τοίχων του ισογείου, όπου χρησιμοποιήθηκαν διαφανή κρύσταλλα ασφαλείας και επίπεδα συγκράτησης, καθώς και σε επιμέρους κατασκευές όπως η υποδοχή, ο κυκλικός νιπτήρας και το bar, όπου χρησιμοποιήθηκαν corian, λακαριστοί ταμπλάδες και επένδυση δέρματος.
Οι ηλεκτρομηχανολογικές εγκαταστάσεις, που περιλαμβάνουν εμφανείς σιδηροσωληνώσεις διέλευσης καλωδίων, καθώς επίσης και στρογγυλά κανάλια προσαγωγής και απαγωγής αέρα, υπηρετούν και αυτές πιστά το βιομηχανικό ύφος του όλου κτιρίου.