Επταώροφο κτίριο μεικτής εκμετάλλευσης στην Ακρόπολη

Το κτίριο βρίσκεται σε γωνιακό οικόπεδο του συνεχούς συστήματος στους πρόποδες της Ακρόπολης.
Πρόκειται για ακίνητο εκμετάλλευσης. Στο υπόγειο του κτιρίου διατάσσονται οι εξής χρήσεις: χώρος στάθμευσης, μηχανολογικές εγκαταστάσεις και αποθήκες. Στο ισόγειο δημιουργείται εμπορικό κατάστημα, καθώς και η κύρια πρόσβαση του κτιρίου με γυάλινο δάπεδο προς αρχαιολογικά ευρήματα που προέκυψαν κατά την εκσκαφή. Πιο πάνω βρίσκονται δύο όροφοι γραφείων και τέλος διαμερίσματα κατοικιών στις αλλεπάλληλες υποχωρήσεις (ρετιρέ) που προκύπτουν από το ιδεατό στερεό των στενών δρόμων.
Η αρχιτεκτονική επίλυση επιχείρησε τόσο να εκφράσει τις εσωτερικές λειτουργίες του κτιρίου στις εξωτερικές όψεις όσο και να δώσει μια κομψή και πειστική επίλυση στο δύσκολο πρόβλημα του ιδεατού στερεού σε γωνιακό οικόπεδο.
Αντί της γνωστής κλιμακούμενης αρχιτεκτονικής τύπου ζιγκουράτ που συνήθως προκύπτει σε τέτοιου είδους ακίνητα από την ανάγκη πλήρους εξάντλησης των πολεοδομικών συντελεστών, επιχειρήθηκε μια πλαστική προσέγγιση .Έτσι πολλαπλές πτυχώσεις εκτυλίσσονται στο χώρο παράγοντας ουσιαστικά τη μορφή του κτιρίου.
Πρόβολοι, εξώστες, ελεύθερα τοιχία όλα συντίθενται σε μια συνεχή ροή αναδιπλούμενων οικοδομικών στοιχείων δίνοντας στο κτίριο ξεχωριστό ενδιαφέρον και αμβλύνοντας τελείως την αίσθηση του ιδεατού στερεού.
Εκτεταμένα υαλοστάσια παρέχουν άπλετο φωτισμό και αερισμό στο εσωτερικό του κτιρίου, ενώ η πτύχωση υλοποιείται από ανεπίχριστο σκυρόδεμα.