Επέκταση πέτρινης κατοικίας στο κέντρο των Χανίων

Αυτό το έργο αποτελείται από δύο μέρη: την ανακατασκευή μιας κρητικής πέτρινης κατοικίας του 1920 και τη μονώροφη καθ’ ύψος επέκτασή της, τα οποία μαζί διαμορφώνουν μια σύγχρονη οικογενειακή κατοικία. Πρόκειται για ένα από τα πολλά σπίτια που κατασκευάστηκαν για τους πρόσφυγες εκείνης της εποχής και αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα του τύπου αυτού, επαναπροσδιορισμένο σήμερα με δυναμική προοπτική — όχι πλέον κρυμμένο, αλλά να στέκεται ήσυχα και με αυτοπεποίθηση.

Η επέκταση υλοποιήθηκε με μεταλλικό σκελετό, ξύλινη στέγη και έναν επιπλέον πατάρι. Στόχος της μελέτης ήταν η δημιουργία ενός ενιαίου συνόλου μέσα από τη συνύπαρξη του παλιού με το νέο, διατηρώντας παράλληλα τον χαρακτήρα κάθε μέρους.
Καθαρές γεωμετρίες, ημιδιαφανείς επιφάνειες, υψηλά ταβάνια και ανοιχτές αποχρώσεις συνθέτουν μια αέρινη ατμόσφαιρα και μια λειτουργική ροή.

Στο ισόγειο, όπου αναπτύσσονται οι κοινόχρηστοι χώροι, ενσωματώνονται στοιχεία της παλιάς κατοικίας, ενώ λεπτομέρειες αιώνων αποτίουν φόρο τιμής σε ένα εξιδανικευμένο παρελθόν. Στους επάνω ορόφους, όπου βρίσκονται τα υπνοδωμάτια, ένα παιχνίδι με τα ύψη προσδίδει στο κτίριο μια ενδιαφέρουσα και αισιόδοξη ποιότητα.