Εξοχική κατοικία στον Αποκόρωνα Χανίων

Για το σχεδιασμό αυτής της κατοικίας έπρεπε να ληφθούν υπόψη οι εξής συνθήκες:
• Ένα ιδιαίτερο πολυποίκιλο τοπίο με τρεις διαφορετικές πανοραμικές θέες σε νότο, δύση και βορρά.
• Η θαμνώδης χλωρίδα της περιοχής έπρεπε να διατηρηθεί όσο το δυνατόν ανέπαφη για να μπορέσει να γίνει ουσιαστικό συστατικό των εσωτερικών και εξωτερικών χώρων της κατοικίας.
• Η αναγκαία ύπαρξη κολυμβητικής δεξαμενής σε ένα τοπίο, στο οποίο οι υγρές επιφάνειες αποτελούν οπτικό παράδοξο.
• Η επιβαλλόμενη χρήση της λιθοδομής ως βασικού δομικού στοιχείου, καθώς υπήρχε διαθέσιμη πρώτη ύλη και τεχνική ευχέρεια για την κατασκευή της.
Για την ένταξη στην πλαγιά επιλέχθηκε η χρήση τεσσάρων ημιεπιπέδων. Στο ανώτερο επίπεδο 4 διατάχθηκαν οι χώροι διημέρευσης, ενώ στα επίπεδα 2 και 3 διαμορφώθηκαν οι χώροι των τεσσάρων υπνοδωματίων. Η ογκοπλασία της κατοικίας έχει αρθρωθεί σε δύο κύριους όγκους οχυρωματικής μορφής– τόσο οικείους από το ιστορικό παρελθόν στο σύνθετο φυσικό ανάγλυφο του Αποκόρωνα–, συνδεδεμένους με ένα κυριολεκτικά διάτρητο σύνδεσμο για την οριζόντια και κατακόρυφη κυκλοφορία.
Για την επίλυση του σύνθετου προβλήματος της κολυμβητικής δεξαμενής υιοθετήθηκε η λογική της εσωτερικής αυλής, ο "αύλειος" χώρος της οποίας καταλαμβάνεται από νερό, ενώ μία υπερυψωμένη πλατφόρμα ολοκληρώνει την εσωστρεφή διάταξη. Η ίδια πλατφόρμα είναι ο ουσιαστικός αύλειος χώρος επικοινωνίας και διαβίωσης μεταξύ καθιστικού και τραπεζαρίας, ο οποίος λόγω της θέσης του προσφέρει πανοραμική αντίληψη του τοπίου. Το επίπεδο της κολυμβητικής δεξαμενής βρίσκεται στο επίπεδο 2, ώστε να παρέχεται η άμεση πρόσβαση σ' αυτήν από τα δύο κύρια υπνοδωμάτια που την πλαισιώνουν. Η υγρή επιφάνεια της κολυμβητικής δεξαμενής είναι επίσης ο ενδιάμεσος χώρος επάνω στον άξονα μεταξύ της εισόδου της κατοικίας και του ανοιχτού τοπίου προς τα δυτικά.
Η χρήση της λιθοδομής –ένα πολυετές πεδίο σχεδιαστικής έρευνας για τους αρχιτέκτονες– και σ' αυτήν την περίπτωση στόχευσε στην ανάδειξη των πλαστικών ιδιοτήτων αυτού του χαρακτηριστικού μεσογειακού δομικού υλικού. Η χρήση του άλλου εξίσου σημαντικού μεσογειακού δομικού υλικού –του ξύλου– έχει συνδιαστεί με μεταλλικά στοιχεία και γυάλινες επιφάνειες στο πλαίσιο επεξεργασίας σύνθετων αρχιτεκτονικών λεπτομερειών. Όλες οι ξύλινες επιφάνειες πάγκων και ντουλαπιών είναι κατασκευασμένες από ξύλο ελιάς, ενός δέντρου απόλυτα ταυτισμένου με την περιοχή του Αποκόρωνα.
Ένας ιδιαίτερος χώρος είναι ο προεξέχων γυάλινος πάγκος πρωινού στη δυτική πλευρά της υπερυψωμένης πλατφόρμας - αυλής, ώστε να τονίζεται η αίσθηση της αιώρησης επάνω από την επιμήκη υγρή επιφάνεια και το αποκορωνιώτικο τοπίο.