Το αρχιτεκτονικό γραφείο των Ubuplan στη Θεσσαλονίκη

Η ύπαρξη μεγάλου αριθμού κτιρίων – κελύφων, ιστορικού και αρχιτεκτονικού ενδιαφέροντος στο κέντρο των πόλεων και συγκεκριμένα σε διατηρητέο του 1923 στο ιστορικό κέντρο της Θεσσαλονίκης, αποτέλεσε αφορμή για παρέμβαση από το αρχιτεκτονικό γραφείο των UBUplan architects. Η επανάχρηση, οδήγησε στην δημιουργία ενός προγράμματος που μεγιστοποιεί την αποδοτικότητα ενώ δεν παρεμβαίνει στην αρχιτεκτονική δομή του κτιρίου. Μια φαινομενικά αυτόνομη σύνθεση που ακολουθεί την κλιμάκωση κτιρίου – εσωτερικού χώρου.
Τρεις αυτόνομοι χώροι μετασχηματίζονται και ενοποιούνται δημιουργόντας ένα αρχιτεκτονικό γραφείο. Οι χώροι οργανώθηκαν να λειτουργούν με βάση την ομαδικότητα και την συνεχόμενη ροή κινήσεων και πληροφοριών σε αντίθεση με τον τρόπο χρήσης των ίδιων χώρων – γραφείων στο παρελθόν (ατομικοί χώροι εργασίας κλπ).
Ο κάθε χώρος με τη χρήση των λευκών κατά βάση επιφανειών, του ξύλινου (συντήρηση του αυθεντικού) δαπέδου και των μαύρων λεπτομερειών, ταυτόχρονα ενοποιεί αλλά δίνει και μια ξεχωριστή ταυτότητα. Στο έργο χρησιμοποιήθηκε σκοπίμως μια περιορισμένη παλέτα από υλικά που συλλογικά αντανακλούν  στον αστικό χαρακτήρα του κτιρίου – κελύφους. Η χρωματική επιλογή των υλικών ‘’συχγωνεύει’’ το εσωτερικό των χώρων με το εξωτερικό σαν μια συνεχή, αδιάκοπη υπενθύμιση του αστικού τοπίου.
Μια συνύπαρξη σύγχρονων μορφών εγκαταστάσεων – αντικειμένων σε ένα ‘’αναπλασμένο’’ κέλυφος. Στον χώρο ‘’αναπτύσσονται’’ οι εκλεκτικιστικές μορφές του κελύφους προσλαμβάνοντας τον φυσικό φωτισμό διαχέοντας τον στα σχεδιασμένα αντικείμενα  όπως η βιβλιοθήκη, το γραφείο, το φωτιστικό, τα αποθηκευτικά στοιχεία σε γεωμετρικές μορφές και υλικά όπως το ξύλο που λόγω της πλαστικότητας του έρχεται σε αντίθεση με την χρήση πιο σκληρών υλικών όπως το μέταλλο κλπ. Οι λευκοί τοίχοι με τον γύψινο διάκοσμο εσωκλείουν ξύλινες, μαύρες και λευκές μεταλλικές επιφάνειες. Η κλίμακα γίνεται ‘’οικεία’’ για την συγκεκριμένη χρήση ταυτοποιώντας ένα σύγχρονο εργασιακό περιβάλλον.