Ένα σύγχρονο μεζεδοπωλείο σε διατηρητέο κέλυφος

Σε ένα γραφικό σοκάκι του Μπατσίου, του πιο κοσμοπολίτικου παραθαλάσσιου οικισμού της Άνδρου, ένα διατηρητέο πέτρινο κτίριο του 1912, ανακαινίζεται και μεταμορφώνεται σε ένα σύγχρονο μεζεδοπωλείο, το Πομέλο, που ισορροπεί αρμονικά ανάμεσα στην παράδοση και τη φρέσκια σχεδιαστική ματιά. 

Η επέμβαση διατηρεί την αρχιτεκτονική καθαρότητα και τα υλικά του κελύφους, ενώ εισάγει με λεπτότητα νέες χρωματικές εντάσεις, απαλές υφές και ροή μεταξύ του εσωτερικού και εξωτερικού χώρου. 

Στον εσωτερικό χώρο, επιχρίσματα σε γήινους τόνους, ξύλινα κουφώματα σε βαθύ πράσινο και δάπεδα με υφή που παραπέμπει σε terrazzo δένουν με υφασμάτινες λεπτομέρειες σε αποχρώσεις της τερακότας και του πράσινου. Φωτιστικά από φυσητό γυαλί στις ίδιες αποχρώσεις λειτουργούν ως διακριτικά γλυπτικά στοιχεία. 

Κεντρικό στοιχείο της σύνθεσης αποτελεί το μπαρ, επενδεδυμένο με κεραμικά πλακίδια σε ροζ και τερακότα και με πάγκο terrazzo σε απαλό τόνο. Η σύνθεση ολοκληρώνεται με κρεμαστά φωτιστικά σε αποχρώσεις του πράσινου και ανοιχτά ράφια από το ίδιο υλικό του πάγκου που οργανώνουν την πίσω επιφάνεια σε έναν καθαρό, ρυθμικό άξονα. 

Σε αντιστοιχία με τον όγκο του μπαρ, ένα μακρύ χτιστό παγκάκι διατρέχει τον πλευρικό τοίχο της εσωτερικής αίθουσας, επενδεδυμένο με μαξιλάρια σε γήινες αποχρώσεις της τερακότας, του πράσινου και του κίτρινου. Η παρουσία εσπεριδοειδών φυτών, ενταγμένων διακριτικά στο χώρο, προσδίδει φρεσκάδα και λειτουργεί ως νοηματική αναφορά στο όνομα του μεζεδοπωλείου, Πόμελο. 

Επιλεγμένα έργα τέχνης, με σύγχρονες, αφαιρετικές γραμμές και γήινη χρωματική παλέτα, προσθέτουν μια ήσυχη εικαστική διάσταση στον χώρο, λειτουργώντας συμπληρωματικά προς τα υλικά και τα χρώματα του συνόλου. 

Ο εξωτερικός χώρος αναπτύσσεται φυσικά στο στενό σοκάκι, με λιθόστρωτο και μεταλλικά έπιπλα σε πράσινο και ιβουάρ που διατηρούν τη χρωματική συνοχή του εσωτερικού. Γλάστρες με μικρά εσπεριδοειδή δέντρα σηματοδοτούν τα ανοίγματα και ενισχύουν τη συνέχεια ανάμεσα στους δύο χώρους. 

Η αρχιτεκτονική σύνθεση δεν επιδιώκει να εντυπωσιάσει, αλλά να αποδώσει έναν χώρο ήρεμης κομψότητας, όπου το ιστορικό κέλυφος και τα σύγχρονα στοιχεία συνυπάρχουν με φυσικότητα.