Υπαίθριος χώρος σε επικλινές οικόπεδο σε κατοικία στην Πάρο

Κύριος στόχος ήταν η καθολική ένταξη του κτίσματος στο τοπίο με τις ελάχιστες εκσκαφές και εν γένει παρεμβάσεις στον περιβάλλοντα χώρο. Οι κτιριακοί όγκοι τοποθετήθηκαν γραμμικά κατά μήκος των ισοϋψών καμπυλών, ακολουθώντας πιστά τη μορφολογία του φυσικού εδάφους και εξασφαλίζοντας ταυτόχρονα τον καλύτερο δυνατό προσανατολισμό και τη θεά από κάθε χώρο κύριας χρήσης. Αναπτύσσονται κατά μήκος μιας λίθινης ραχοκοκαλιάς που σβήνει στο έδαφος (προστατευμένοι από τον βορά), με μια ελαφρά στροφή από ανατολή προς νότο, αξιοποιώντας όλες τις δυνατές οπτικές φυγές προς τη θέα και δημιουργώντας συγχρόνως χωρικές αφηγήσεις μέσα από διαφορετικές ποιότητες της κίνησης και του φωτός, καθώς και της σχέσης του μέσα με το έξω.