Ηχομονωτικά χωρίσματα & πλωτά δάπεδα

Για την αύξηση της ηχομονωτικής ικανότητας των κατακόρυφων χωρισμάτων έναντι αερόφερτου θορύβου οι παραδοσιακές οπτοπλινθοδομές συνιστάται να επενδύονται με δύο στρώσεις γυψοσανίδων, σε απόσταση από το υφιστάμενο κέλυφος, ώστε να δημιουργηθεί διπλό χώρισμα. Στην υφιστάμενη τοιχοποιία κατασκευάζεται σύστημα σκελετών με στρωτήρα στο πάτωμα, εδρασμένο σε ελαστική λωρίδα και κατακόρυφο ορθοστάτη, επάνω στον οποίο βιδώνονται δύο φύλλα γυψοσανίδας, των 12,5 mm έκαστο, σταυρωτά. Στο διάκενο τοποθετείται ορυκτοβάμβακας με ελάχιστο πάχος 5 cm και με πυκνότητα 50 kg/m³. Η προσθήκη ηχοαπορροφητικού υλικού (ορυκτοβάμβακα) στο διάκενο αποτρέπει τον συντονισμό μεταξύ των δύο κελυφών, αυξάνει την απώλεια της ηχητικής ενέργειας με αποτέλεσμα την αύξηση της ηχομόνωσης του χωρίσματος, ειδικά στις μεσαίες και υψηλές συχνότητες. Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται να δοθεί και στη σύνδεση των δύο κελυφών. Η ελαστική σύνδεση (οριζόντια ή κατακόρυφη) επιδρά σημαντικά στην αύξηση της τελικής ηχομονωτικής απόδοσης του χωρίσματος και στην αποφυγή ηχογέφυρας. Αυτό επιτυγχάνεται με ειδικά αντικραδασμικά στηρίγματα, κατασκευασμένα από ελαστικά υλικά σε συνδυασμό με μεταλλικά στοιχεία ή με τη στήριξη των νέων κελυφών με χωριστούς σκελετούς και απομονωμένους από την υφιστάμενη τοιχοποιία.