Κτίριο γραφείων & καταστημάτων στην Αθήνα

Ο ορθοκανονικός όγκος του κτιρίου ακολουθεί με πειθαρχία το πολεοδομικό όριο, καθώς στη γωνία του μειούται, διευκολύνοντας από τον οδικό άξονα την οπτική επαφή με το φυσικό ανάγλυφο που προβάλλει στο βάθος. Η επιδερμίδα του επενδύεται μονολιθικά με ξύλο – ένα φυσικό υλικό – σε "τυχαίο" κάνναβο, έλκοντας τη "φύση" προ το πυκνοδομημένο πολεοδομικό συγκρότημα. Η όλη σύνθεση αντιπαρατίθεται φανερά στη λογική της στερεοτυπικής όψης, ανακόπτοντας τη μονοτονία των κτιριακών μετώπων.
Στο εσωτερικό του κτιρίου ενδεικτική είναι η διαμερισματοποίηση των χώρων. Η συνεχής εναλλαγή συμπαγών και διάφανων πετασμάτων μοιάζει να "διαλύει" τα σχήματα και τα όρια, προσδίδοντας μια ρευστή αίσθηση στο χώρο, ενόσω αφήνει το φυσικό φως να απλωθεί στην καρδιά του κτιρίου. Έτσι, η εσωτερική δομή, σε συνδυασμό με το ρυθμό των εξωτερικών ανοιγμάτων φροντίζει άλλοτε για τις απαραίτητες συνθήκες ιδιωτικότητας και άλλοτε για οπτικές συνδέσεις με τη ζωή της πόλης.
Τα δύο υπόγεια επίπεδα του κτιρίου εξυπηρετούν το χώρο στάθμευσης και τους αποθηκευτικούς και ηλεκτρομηχανολογικούς χώρους, εν'ω η ράμπα εισόδου - εξόδου έχει οργανωθεί στον κάθετο προς τη λεωφόρο δρόμο. Στον ισόγειο όροφο αναπτύσσονται τέσσερα καταστήματα, διώροφου ύψους, προσπελάσιμα από τη λεωφόρο Βεΐκου. Εναλλακτικά, στη συγκεκριμένη στάθμη μπορούν να λειτουργήσουν μέχρι και οκτώ καταστήματα. Η πορεία εισόδου προς τα υπόλοιπα επίπεδα της ανοδομής πραγματοποιείται επίσης από την κάθετη οδό, επιτρέποντας σε όλο το μέτωπο του ισογείου επί της λεωφόρου να αναπτυχθούν οι προθήκες των εμπορικών χώρων. Αυτοί οι τέσσερεις υπέργειοι όροφοι είναι τυπικοί και μπορούν να εξυπηρετήσουν γραφεία, ιατρεία και αντίστοιχες ήπιες χρήσεις. Για τη διαμερισματοποίησή τους έχει προβλεφθεί ευέλικτο σύστημα ελαφρών πετασμάτων, αποτελούμενο από συμπαγή και διάφανα μέρη, καθώς στο κάθε τυπικό επίπεδο υπάρχει δυνατότητα να οργανωθούν μέχρι και τρεις ανεξάρτητες μεταξύ τους ενότητες λειτουργιών. Η υποχώρηση του κτιριακού όγκου από τη στάθμη του πρώτου ορόφου και επάνω επιτρέπει στο σημείο τομής των δύο δρόμων τη δημιουργία μιας μεγάλης βεράντας, με θέα από τη μια μεριά προς τη λεωφόρο και ανατολικά προς τους λόφους του Ψυχικού.