Μονοκατοικία στη Σύρο

Η μονοκατοικία βρίσκεται στη Σύρο, σε ένα οικόπεδο 3,70 στρεμμάτων με θέα τον παραδοσιακό οικισμό και τη θάλασσα. Η αρχιτεκτονική προσέγγιση διαμορφώνει έναν κριτικό διάλογο μεταξύ της σύγχρονης αρχιτεκτονικής σκέψης και των μορφολογικών στοιχείων της Ελλάδας και ιδιαίτερα της Σύρου.
Η σχέση του κτιρίου με τον περιβάλλοντα χώρο και το φυσικό τοπίο, η "πλαστικότητα" του φωτός, η λιθοδομή, είναι στοιχεία της ελληνικής παράδοσης που αποκτούν νέα υπόσταση μέσα απo μια σύγχρονη αρχιτεκτονική έκφραση. Η γεωμετρία του κτιρίου ακολουθεί την τοπογραφία του οικοπέδου, μιμούμενη τις λιθόχτιστες παράλληλες πεζούλες που χαρακτηρίζουν τα ελληνικά νησιά. Τα 460 m2 του κτιρίου είναι διαχωρισμένα σε επί μέρους σκαλωτούς όγκους από την πέτρα της εκσκαφής. Δεν επιβάλλονται στο τοπίο, αλλά εναρμονίζονται γεωμετρικά και χρωματικά με αυτό.
Το κτίριο, χτισμένο στα όρια μεταξύ του καταπράσινου παραδοσιακού οικισμού και του άγονου βουνού, εμφανίζεται και αυτό άλλοτε οικείο και άλλοτε μονολιθικό. Το δίπολο του δωρικά λιτού και του φιλόξενου αντικατοπτρίζεται και στο εσωτερικό του κτιρίου. Στους χώρους εισόδου και κίνησης οι φόρμες είναι απλές και απέριττες, ενώ τα υλικά είναι αδρά και ψυχρά. Το εσκεμμένα λιγοστό φως καθοδηγεί με την έντασή του προς τους κύριους χώρους του σπιτιού. Στην περιοχή του καθιστικού ο χώρος απλώνεται, το φως είναι διάχυτο και τα υλικά πιο ζεστά. Οι πέτρινοι τοίχοι, πάχους 60 cm, τα φυτεμένα δώματα και η μόνωση διατηρούν το σπίτι δροσερό το καλοκαίρι και ζεστό το χειμώνα. Ο φυσικός κλιματισμός του σπιτιού επιτυγχάνεται επιπλέον με την κατάλληλη τοποθέτηση των ανοιγμάτων σε κάθε χώρο. Τα νερά της βροχής του χειμώνα συλλέγονται σε δεξαμενή και τροφοδοτούν τις καθημερινές χρήσεις της κατοικίας, ενώ ηλιακά πετάσματα έχουν τοποθετηθεί στο υψηλότερο δώμα του σπιτιού. Ο κάθε όγκος είναι ισόγειος, προσφέροντας με αυτόν τον τρόπο την άμεση πρόσβαση όλων των χώρων στο ύπαιθρο και στις διαμορφωμένες αυλές που περιβάλλουν το κτίριο.