Εξοχική κατοικία στη Νάουσα

Η κατοικία, συνολικού εμβαδού 130 m², βρίσκεται σε ένα τοπίο με φυσικές εξάρσεις φορτισμένο παράλληλα με ιστορικές μνήμες κοντά στον αρχαιολογικό χώρο της Σχολής του Αριστοτέλη. Ανταποκρινόμενη στο πνεύμα του τόπου επιδιώκει σαφή γεωμετρία και δυναμική ελεγχόμενη ένταση. Η γενική διάταξη προκύπτει από τη διαίρεση σε δύο τμήματα –την κύρια κατοικία και το περίπτερο– που γεφυρώνονται με υαλόφρακτη στοά. Η σύνθεση προκύπτει από την περιστροφή γύρω από δύο άξονες σε σχέση με την τοπογραφία και τις θέες. Έτσι εξασφαλίζεται η διαλεκτική του συνόλου με σαφείς λειτουργικές πτέρυγες συνδεδεμένες με εσωτερικές αρχιτεκτονικές διαδρομές. Ο κύριος επιμήκης κεκλιμένος όγκος διατομής Π περιστρέφεται ακολουθώντας τη φυσική κλίση με ανοίγματα και ημιυπαίθριους χώρους στα άκρα που πλαισιώνουν φυγές προς την πεδιάδα και το όρος Βέρμιο. Λειτουργικά, η γραμμική διαδοχή επιπέδων εξασφαλίζει ενοποιημένους χώρους διημέρευσης προς την κύρια θέα και ιδιωτικούς χώρους στην υψηλότερη στάθμη. Στο μικρότερο πρισματικό όγκο η διατομή έχει πάλι σχήμα Π, εστραμμένου κατά 90ο, δημιουργώντας ένα περίπτερο ανοικτό στις τρεις πλευρές. Η διατήρηση της οριζοντιότητας με προβόλους, ιδιαίτερα προς την πλευρά της κλίσης, σε συνδυασμό με το φίλτρο από "ψηφιακά" διατεταγμένες περσίδες προσδίδει στην πτέρυγα μια αίσθηση ελαφρότητας και αιώρησης. Εδώ χωροθετούνται οι χώροι των παιδιών.
Η πορεία προς την υλοποίηση δεν ήταν εύκολη. Μια μεγαλύτερη αρχική εκδοχή με εμφανές μπετόν και ξύλινα στοιχεία εγκαταλείφθηκε εξαιτίας του κόστους και της απαίτησης υψηλής κατασκευαστικής ποιότητας. Αυτό οδήγησε σε εναλλακτικές και ίσως πιο ευρηματικές λύσεις αποδεικνύοντας την αντοχή της αρχικής σύλληψης.
Η ασυνήθιστη για τα ελληνικά δεδομένα ελαφριά κατασκευή με μεταλλικό σκελετό και εξωτερική επικάλυψη με κόντρα πλακέ θαλάσσης επιλέχθηκε με δεδομένα το χαμηλό κόστος και την ταχύτητα υλοποίησης. Ουσιαστικά πρόκειται για αντιστρεπτή κατασκευή, με αδρά βιομηχανικά υλικά, αφημένα στη φυσική τους υφή, που παραπέμπει στην ιδιαίτερη βιομηχανική παράδοση της Νάουσας.
Αποφεύγοντας προφανείς μορφολογικές επιρροές οι σχέσεις με την τοπική αρχιτεκτονική είναι έμμεσες. Εντοπίζονται στο τυπολογικό επίπεδο παραπέμποντας στις στενομέτωπες αστικές κατοικίες με τους χώρους εν σειρά, τις περιοχές ημιυπαίθριας διαβίωσης και τις ελαφρές κατασκευές με την ελεγχόμενη διαφάνεια και φίλτρα που διευκολύνουν την κλιματική προσαρμογή.
Συνολικά η κατοικία στη Νάουσα προκύπτει από μία σειρά συνθετικών ασκήσεων διαίρεσης, κλιμάκωσης και περιστροφής με καθαρή γεωμετρία, τοπογραφική προσαρμογή και περιβαλλοντική ανταπόκριση στο φυσικό και πολιτισμικό τοπίο.