Διώροφη μονοκατοικία στους πρόποδες της Πάρνηθας

Καθοριστικά στοιχεία για την πρόταση ήταν η θέα της Πάρνηθας προς τα βόρεια, τα δέντρα που υπήρχαν στο χώρο του οικοπέδου και τα οποία οδήγησαν τους μελετητές στην τοποθέτηση της κατοικίας στο βάθος του οικοπέδου και φυσικά το δεδομένο πρόγραμμα: οι ιδιοκτήτες, ένα εργαζόμενο ζευγάρι με δύο ενήλικα παιδιά και οι φιλοξενούμενοι τους.
Η αναδιοργάνωση του προγράμματος ήταν η απαραίτητη «μετάβαση» από την απλή καταγραφή των αναγκών στην ομαδοποίηση των δραστηριοτήτων σε ενότητες «τόπων» που αρθρώνονται μέσα στο κτιριακό στερεό με ενδιάμεσες περιοχές κίνησης ή στάσης. Απαραίτητη για οικογενειακή ζωή στο ισόγειο, κοντά στην κουζίνα και τον κήπο (καθιστικό-τραπεζαρία) αλλά και για χώρους υποδοχής με εκτόνωση σε δώματα για αρκετά άτομα στον όροφο.
Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό αυτής της κατοικίας είναι η επεξεργασία της κίνησης σε σχέση με την κατανομή των ενοτήτων μέσα στο στερεό του κτιρίου. Η κίνηση σε δύο κλάδους περιλαμβάνει ράμπες και σκάλες ώστε η μετάβαση από τη μια ενότητα στην άλλη και μέχρι το δώμα να είναι ξεκούραστη και ποικίλη. Αυτοί οι δύο κλάδοι της κίνησης ελίσσονται ανάμεσα στα δύο αίθρια που χωρίζουν αλλά και ταυτόχρονα ενοποιούν.