Μετατροπή παλιού αρχοντικού σε boutique hotel, στη Σαντορίνη

Αυτό το αρχοντικό του 19ου αιώνα υπέστη σοβαρές ζημιές κατά τον καταστροφικό σεισμό του 1956, που έπληξε τη Σαντορίνη και στην πάροδο του χρόνου δέχτηκε πολλαπλές επισκευές και παρεμβάσεις. Διατήρησε όμως τα κύρια χαρακτηριστικά του: την τοιχοποιία πάχους 50 εκατοστών από μαύρη ηφαιστειακή λάβα, τη μονολιθική όψη με τα μαρμάρινα διακοσμητικά και τις υψηλές θολωτές οροφές.
Η διαρρύθμιση του κτιρίου αντανακλούσε τον τρόπο ζωής της εποχής που κτίστηκε, ενώ το νοικοκυριό επεκτεινόταν σε ένα σύμπλεγμα εξωτερικών και υπόσκαφων χώρων & δεξαμενών, οργανικά μπλεγμένο με τις γειτονικές ιδιοκτησίες, διαμορφώνοντας ένα σύνολο χαρακτηριστικό των Κυκλάδων.
Στη μελέτη διαρρύθμισης, οι μελετητές σεβάστηκαν και υπογράμμισαν το χαρακτήρα του κτιρίου και του περιβάλλοντος χώρου με επεμβάσεις σημαντικές, αλλά ήπιες. Το πρώτο βήμα ήταν μια σειρά διαγραμμάτων, με στόχο το διαχωρισμό της ενιαίας κατοικίας σε τρία διαμερίσματα. Εισήγαγαν καμπύλους διαχωριστικούς τοίχους, κτιστά πατάρια, κρεβάτια, καθιστικά και πάγκους, ενσωματώνοντάς τα στο υφιστάμενο κέλυφος. Με την επιλογή της λύσης που καθόριζε ξεκάθαρα τρεις αυτόνομες ζώνες και κυκλοφορίες, επανασχεδίασαν κάθε λεπτομέρεια του εσωτερικού, σύμφωνα με τις ανάγκες ενός σύγχρονου καταλύματος.
Μετά την αποκατάσταση των τοίχων –ώστε να περάσουν τα δίκτυα–, των οροφών, των υποδομών, των ξύλινων κουφωμάτων και ακόμη και επίπλων της αρχοντικής κατοικίας –που επαναχρησιμοποιήθηκαν–, το επόμενο στοίχημα ήταν ο συνδυασμός της αριστοκρατικής αύρας του κτιρίου, με μια πιο σύγχρονη αισθητική. Επιλέχθηκε εξοπλισμός με "παλιομοδίτικο" ύφος, όπως πορτάκια ντουλαπιών με ψάθα, βρύσες, φωτιστικά, ράγες και πόμολα από μπρούτζο, σε συνδυασμό με φωτιστικά από τσιμέντο και σύγχρονη επίπλωση, ενώ στα δάπεδα επιλέχθηκαν πλακίδια με παραδοσιακά μοτίβα σε συνδυασμό με πατητό τσιμεντοκονίαμα.
Αν και οι κατασκευαστικές λεπτομέρειες ακολουθούν την ίδια λογική και στις τρεις ζώνες, η ιδέα ήταν να τονιστεί η διαφορετικότητα του κάθε διαμερίσματος, χρησιμοποιώντας για το καθένα μια άλλη χρωματική παλέτα σε όλα τα υλικά. Με αφορμή το χρώμα των τοπικών υλικών, την κοκκινόπετρα, την κίσηρη και την ηφαιστειακή λάβα, σχεδιάστηκε αντίστοιχα "το κόκκινο, το λευκό και το μπλε δωμάτιο" μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια.