Διαμέρισμα "Pied-à-terre" με αναφορά στον μοντερνισμό της Αθήνας του ‘50 ΚΑΙ ‘60

Το διαμέρισμα στην οδό Τσιμισκή, που δικαίως έχει ονομαστεί "Pied-à-Terre" (προσωπική κατοικία παροδικής διαμονής), προσεγγίστηκε με βάση τις ανάγκες των ιδιοκτητών, πατέρα επιχειρηματία διαρκώς μετακινούμενου και γιου φοιτητή με οικογενειακή έδρα την Αθήνα και την απόλυτη προτίμησή τους στις καθαρές γραμμές και την απλότητα.
Η ανακαίνιση και επαναδιοργάνωση της κάτοψης ενός τυπικού 60's μεσοαστικού διαμερίσματος, ολοκληρώθηκε μετά από καθαιρέσεις και ριζικές αλλαγές στη διάταξή του.
Μία ενιαία σχεδιαστική γραφή αφορά στο σύνολο των χώρων· λιτή, αυστηρή και χωρίς τη μεσολάβηση πολλών υλικών σύμφωνα και με τις υποδείξεις των χρηστών.
Οι δύο ζώνες της καθημερινής ζωής, σημειακά διαχωρισμένες από την ελεύθερη στο χώρο πλάτη τηλεόρασης, χαρακτηρίζονται εμφατικά από το υπερμεγέθες τραπέζι πολλαπλών χρήσεων και από τον σκόπιμα "δυσανάλογο" με το χώρο καναπέ.
Αξονικά στο τραπέζι το οργανωμένο άνοιγμα παρέχει επικοινωνία με την εστία της κουζίνας, ενώ η συρόμενη πόρτα την αναγκαία οπτική απομόνωση από το χώρο του καθιστικού.
Ο κύριος διάδρομος, ευθυγραμμισμένος μέσα από την ένθεση σε προϋπάρχουσες εσοχές, αποθηκευτικών χώρων ιματιοθήκης και παπουτσοθήκης, οδηγεί στα υπνοδωμάτια και διασταυρώνεται κάθετα στο μέσο του, με την πρόσβαση στα δύο λουτρά.
Το σύνολο αποπνέει μία εύθραστη, διακριτική αναφορά στον αισιόδοξο μοντερνισμό της Αθήνας των δεκαετιών του ‘50 και ‘60, μέσα από την επιλεκτική χρήση χρωμάτων και στοιχείων εξοπλισμού που παρέμειναν "σύμβολα".