Στέγη από χαλκό

Η κατασκευή της στέγης ξεκινά πάντα από τη θέση της υδρορρόης, όπου τοποθετείται ειδικό γωνιακό τεμάχιο και τελικά καταλήγει στον κορφιά.
Σημαντικό στοιχείο στις χάλκινες στέγες είναι ο καλός αερισμός τους γι’αυτό στη θέσης της υδρορρόης και στον κορφιά χρησιμοποιούνται διάτρητα φύλλα χαλκού, που επιτρέπουν την κίνηση του αέρα κατά μήκος της στέγης.
Η στερέωση των φύλλων χαλκού στο υπόστρωμα μπορεί να γίνει με σταθερούς ή κινητούς συνδέσμους από χαλκό. Οι σταθεροί σύνδεσμοι τοποθετούνται όταν τα φύλλα χαλκού έχουν μήκος μικρότερο των 3 m και οι κινητοί για μεγαλύτερα μήκη.
Η στερέωση με ορειχάλκινα καρφιά ή βίδες θα πρέπει να γίνεται με τέτοιον τρόπο, ούτως ώστε να εξασφαλίζεται η κίνηση των φύλλων χαλκού για αντιμετώπιση των συστολοδιαστολικών μετακινήσεων. Κάτω από το ξύλο και πριν από τη θερμομονωτική στρώση θα πρέπει να υπάρχει ένα φράγμα υδρατμών.
Η σύνδεση των φύλλων χαλκού μεταξύ τους επιτυγχάνεται με την τοποθέτηση ειδικών συνδέσμων κατά μήκος των κάθετων στην υδρορρόη γραμμών σε σταθερή γενικά απόσταση αλλά πιο πυκνά κοντά στον κορφιά και στην υδρορρόη.